Análise comparativa de velocidades de propagación estimadas con diferentes modelos en comunidades de matogueira desarborada de Galicia.
Autoría
L.G.T.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes (2ª ed)
L.G.T.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes (2ª ed)
Data da defensa
19.02.2026 09:45
19.02.2026 09:45
Resumo
Este traballo Fin de Máster consiste na análise de cinco modelos preditivos das velocidades de propagación do lume de superficie para establecer unha comparativa entre as estimacións obtidas, tendo en conta comunidades de matogueira desarborada e características meteorolóxicas típicas de Galicia. Empregáronse tres modelos empíricos: Vega et al (1998), Fernandes (2001) e Anderson et al (2015); un modelo físico, Balbi et al (2020) e un modelo semiempírico, Rothermel (1972). Escolleuse como modelo de referencia para establecer as comparacións o de Vega et al (1998), pois foi elaborado a partir de datos de queimas sobre comunidades de matogueira en Galicia. As ecuacións aplicáronse a unha base de datos histórica (Vega et al, 2022) que inclúe inventarios destrutivos de 673 parcelas establecidas en matogueira desarborada. En canto ás condicións meteorolóxicas, as simulacións fixéronse para situacións características de Galicia: velocidades do vento a 10 metros comprendidas entre 0 e 28 km/h e humidade dos combustibles mortos entre 4 e 20%. Os resultados avaliáronse inicialmente para o conxunto dos cinco modelos preditivos para, posteriormente, avaliar cada modelo por separado, analizando as velocidades de propagación segundo a comunidade de matogueira, o modelo de combustible asignado á parcela, a velocidade do vento a 10 metros e a humidade dos combustibles mortos. Finalmente, comparáronse ditos resultados cos do modelo de referencia, excepto para a humidade dos combustibles mortos, que non figura en dito modelo. En xeral, obsérvanse discrepancias entre as estimacións de todos os modelos. É importante destacar que as discrepancias máis grandes corresponden ao modelo de Rothermel (1972), que é o que se utiliza de forma xeneralizada na actualidade. O modelo de Balbi et al (2020) e especialmente o modelo de Anderson et al (2015) son os que ofrecen as estimacións máis similares ás do modelo de referencia de Vega et al (1998).
Este traballo Fin de Máster consiste na análise de cinco modelos preditivos das velocidades de propagación do lume de superficie para establecer unha comparativa entre as estimacións obtidas, tendo en conta comunidades de matogueira desarborada e características meteorolóxicas típicas de Galicia. Empregáronse tres modelos empíricos: Vega et al (1998), Fernandes (2001) e Anderson et al (2015); un modelo físico, Balbi et al (2020) e un modelo semiempírico, Rothermel (1972). Escolleuse como modelo de referencia para establecer as comparacións o de Vega et al (1998), pois foi elaborado a partir de datos de queimas sobre comunidades de matogueira en Galicia. As ecuacións aplicáronse a unha base de datos histórica (Vega et al, 2022) que inclúe inventarios destrutivos de 673 parcelas establecidas en matogueira desarborada. En canto ás condicións meteorolóxicas, as simulacións fixéronse para situacións características de Galicia: velocidades do vento a 10 metros comprendidas entre 0 e 28 km/h e humidade dos combustibles mortos entre 4 e 20%. Os resultados avaliáronse inicialmente para o conxunto dos cinco modelos preditivos para, posteriormente, avaliar cada modelo por separado, analizando as velocidades de propagación segundo a comunidade de matogueira, o modelo de combustible asignado á parcela, a velocidade do vento a 10 metros e a humidade dos combustibles mortos. Finalmente, comparáronse ditos resultados cos do modelo de referencia, excepto para a humidade dos combustibles mortos, que non figura en dito modelo. En xeral, obsérvanse discrepancias entre as estimacións de todos os modelos. É importante destacar que as discrepancias máis grandes corresponden ao modelo de Rothermel (1972), que é o que se utiliza de forma xeneralizada na actualidade. O modelo de Balbi et al (2020) e especialmente o modelo de Anderson et al (2015) son os que ofrecen as estimacións máis similares ás do modelo de referencia de Vega et al (1998).
Dirección
RUIZ GONZALEZ, ANA DARIA (Titoría)
ALVAREZ GONZALEZ, JUAN GABRIEL Cotitoría
RUIZ GONZALEZ, ANA DARIA (Titoría)
ALVAREZ GONZALEZ, JUAN GABRIEL Cotitoría
Tribunal
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
DIEGUEZ ARANDA, ULISES (Secretario/a)
Rojo Alboreca, Alberto (Vogal)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
DIEGUEZ ARANDA, ULISES (Secretario/a)
Rojo Alboreca, Alberto (Vogal)
Análise da concentración de gases de efecto invernadoiro en granxa de gando porcino en fase de cebo
Autoría
S.H.F.D.M.
Máster Universitario en Enxeñaría Agronómica
S.H.F.D.M.
Máster Universitario en Enxeñaría Agronómica
Data da defensa
03.02.2026 11:00
03.02.2026 11:00
Resumo
O sector porcino intensivo experimentou un crecemento notable nas últimas décadas, xerando retos ambientais e de benestar animal, especialmente durante a fase de cebo, na que hai maior emisión de gases de efecto invernadoiro. A calidade do aire e as condicións microclimáticas inflúen directamente na saúde, no comportamento e no rendemento dos porcos de engorde, polo que é esencial analizar a evolución destas variables ao longo do ciclo produtivo para optimizar a xestión ambiental. O presente traballo ten como obxectivo analizar a evolución diaria das concentracións dos gases de efecto invernadoiro (dióxido de carbono, metano e óxido nitroso) nunha granxa convencional de cebo de gando porcino con ventilación natural, así como a súa relación con outras variables ambientais, que controlan os sistemas de ventilación (temperatura exterior, temperatura interior e humidade relativa) e co nivel de actividade animal, que é un indicativo do benestar animal. O estudo desenvolveuse no período de engorde seleccionándose tres semanas onde se rexistran de maneira continua as variables analizadas. Os resultados mostran unha diminución progresiva da actividade animal, asociada ao aumento do peso e á redución das horas de luz. Inicialmente obsérvanse dous picos diarios de actividade, que evolucionan cara a un único pico ao final do período. O modelo cosenoidal axústase ben ás variables climáticas e á actividade, aínda que non capta pequenas variacións en períodos de baixa actividade. As concentracións de gases presentan patróns similares entre si, con picos diarios nas primeiras semanas e estabilización nas últimas, o que dificulta o axuste do modelo. En conxunto, os resultados destacan a utilidade do seguimento conxunto das variables ambientais e da actividade animal como ferramenta para mellorar a xestión da granxa, contribuíndo á optimización do benestar animal e á redución das emisións de gases de efecto invernadoiro nas explotacións porcinas.
O sector porcino intensivo experimentou un crecemento notable nas últimas décadas, xerando retos ambientais e de benestar animal, especialmente durante a fase de cebo, na que hai maior emisión de gases de efecto invernadoiro. A calidade do aire e as condicións microclimáticas inflúen directamente na saúde, no comportamento e no rendemento dos porcos de engorde, polo que é esencial analizar a evolución destas variables ao longo do ciclo produtivo para optimizar a xestión ambiental. O presente traballo ten como obxectivo analizar a evolución diaria das concentracións dos gases de efecto invernadoiro (dióxido de carbono, metano e óxido nitroso) nunha granxa convencional de cebo de gando porcino con ventilación natural, así como a súa relación con outras variables ambientais, que controlan os sistemas de ventilación (temperatura exterior, temperatura interior e humidade relativa) e co nivel de actividade animal, que é un indicativo do benestar animal. O estudo desenvolveuse no período de engorde seleccionándose tres semanas onde se rexistran de maneira continua as variables analizadas. Os resultados mostran unha diminución progresiva da actividade animal, asociada ao aumento do peso e á redución das horas de luz. Inicialmente obsérvanse dous picos diarios de actividade, que evolucionan cara a un único pico ao final do período. O modelo cosenoidal axústase ben ás variables climáticas e á actividade, aínda que non capta pequenas variacións en períodos de baixa actividade. As concentracións de gases presentan patróns similares entre si, con picos diarios nas primeiras semanas e estabilización nas últimas, o que dificulta o axuste do modelo. En conxunto, os resultados destacan a utilidade do seguimento conxunto das variables ambientais e da actividade animal como ferramenta para mellorar a xestión da granxa, contribuíndo á optimización do benestar animal e á redución das emisións de gases de efecto invernadoiro nas explotacións porcinas.
Dirección
FERNANDEZ RODRIGUEZ, MARIA DOLORES (Titoría)
BESTEIRO DOVAL, ROBERTO Cotitoría
FERNANDEZ RODRIGUEZ, MARIA DOLORES (Titoría)
BESTEIRO DOVAL, ROBERTO Cotitoría
Tribunal
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Coordinador)
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Presidente/a)
CUESTA GARCIA, TOMAS SERAFIN (Secretario/a)
Fernández Rodríguez, María Elena (Vogal)
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Coordinador)
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Presidente/a)
CUESTA GARCIA, TOMAS SERAFIN (Secretario/a)
Fernández Rodríguez, María Elena (Vogal)
Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais do Concello de Trazo, Provincia de A Coruña.
Autoría
S.L.G.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
S.L.G.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
Data da defensa
19.02.2026 09:00
19.02.2026 09:00
Resumo
O concello de Trazo é un pequeno concello situado no interior da provincia de A Coruña e presenta unha poboación aproximada de 3.000 habitantes. Actualmente, os incendios forestais son un dos problemas máis graves que afectan ó territorio galego ano tras ano. Para un territorio que basea a súa economía no sector forestal, actuar en relación a prevención e defensa contra os incendios forestais é esencial para o desenrolo económico, social e ambiental que demanda a sociedade actual. Co paso dos anos, o abandono do monte e o despoboamento do rural, influíron de forma negativa na ocorrencia de incendios forestais, converténdose nun problema que debe ser tratado de forma urxente. O presente traballo tenta avaliar o risco de incendio forestal no concello de Trazo, así como propoñer unha serie de melloras encamiñadas á prevención e defensa contra os incendios forestais, xa que segundo a Lei 3/2007 do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, correspóndelle aos concellos elaborar e aprobar os plans de prevención e defensa contra os incendios forestais. Despois de analizar as características, tanto do territorio como dos incendios forestais, proponse unha serie de melloras encamiñadas basicamente en dúas vías principais. Por un lado unha serie de melloras van encamiñadas directamente sobre o territorio, como poden ser a mellora ou acondicionamento das infraestruturas de prevención e defensa contra os incendios forestais, provocando un descenso tanto no número como na superficie afectada polos incendios forestais no concello de Trazo, así como proporcionar un nivel de seguridade adecuado para os medios de extinción. A outra serie de melloras, actividades e iniciativas van encamiñadas á concienciación e a formación da sociedade, co fin de provocar un cambio na mesma que se vexa reflexado na ocorrencia de incendios forestais, favorecendo así un crecemento económico, social e ambiental necesario para un concello rural galego como o concello de Trazo.
O concello de Trazo é un pequeno concello situado no interior da provincia de A Coruña e presenta unha poboación aproximada de 3.000 habitantes. Actualmente, os incendios forestais son un dos problemas máis graves que afectan ó territorio galego ano tras ano. Para un territorio que basea a súa economía no sector forestal, actuar en relación a prevención e defensa contra os incendios forestais é esencial para o desenrolo económico, social e ambiental que demanda a sociedade actual. Co paso dos anos, o abandono do monte e o despoboamento do rural, influíron de forma negativa na ocorrencia de incendios forestais, converténdose nun problema que debe ser tratado de forma urxente. O presente traballo tenta avaliar o risco de incendio forestal no concello de Trazo, así como propoñer unha serie de melloras encamiñadas á prevención e defensa contra os incendios forestais, xa que segundo a Lei 3/2007 do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, correspóndelle aos concellos elaborar e aprobar os plans de prevención e defensa contra os incendios forestais. Despois de analizar as características, tanto do territorio como dos incendios forestais, proponse unha serie de melloras encamiñadas basicamente en dúas vías principais. Por un lado unha serie de melloras van encamiñadas directamente sobre o territorio, como poden ser a mellora ou acondicionamento das infraestruturas de prevención e defensa contra os incendios forestais, provocando un descenso tanto no número como na superficie afectada polos incendios forestais no concello de Trazo, así como proporcionar un nivel de seguridade adecuado para os medios de extinción. A outra serie de melloras, actividades e iniciativas van encamiñadas á concienciación e a formación da sociedade, co fin de provocar un cambio na mesma que se vexa reflexado na ocorrencia de incendios forestais, favorecendo así un crecemento económico, social e ambiental necesario para un concello rural galego como o concello de Trazo.
Dirección
MAREY PEREZ, MANUEL FRANCISCO (Titoría)
MAREY PEREZ, MANUEL FRANCISCO (Titoría)
Tribunal
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
Rojo Alboreca, Alberto (Secretario/a)
GARCÍA ARIAS, ANA ISABEL (Vogal)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
Rojo Alboreca, Alberto (Secretario/a)
GARCÍA ARIAS, ANA ISABEL (Vogal)
Elaboración dun primeiro modelo técnico económico para a produción de castaña en Galicia
Autoría
A.V.L.L.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes (2ª ed)
A.V.L.L.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes (2ª ed)
Data da defensa
04.02.2026 09:00
04.02.2026 09:00
Resumo
Galicia é a principal produtora de castaña a nivel nacional, polo que para avanzar cara a profesionalización do sector é fundamental a optimización e organización do traballo, así como na maximización da marxe económica de dita actividade. Neste sentido, cobra especial relevancia o emprego de ferramentas que faciliten o traballo dos produtores. Unha de estas ferramentas son os modelos técnico económicos, os cales permiten coñecer o conxunto de actividades que conforman o proceso produtivo do ben a producir, así como os custos que implica a execución de ditas actividades. . Para contribuír neste proceso, e á falta dun modelo específico aplicado ás condicións concretas do territorio galego, neste estudo técnico realizouse unha exhaustiva revisión bibliográfica, así como o establecemento en campo dun deseño experimental, co fin de caracterizar e cuantificar tanto os rendementos como os custos das actividades que conforman o proceso produtivo da obtención de castaña para froito. En base a información recopilada na revisión bibliográfica, e en combinación coas medicións efectuadas en campo, creáronse unidades de obra especificas, as cales permiten cuantificar os custos correspondentes a cada etapa, así como a dedicación necesaria dun traballador para levar os traballos a cabo. Coa súa implementación nun modelo técnico económico, logrouse a posibilidade de simular, en base á casuística particular de cada usuario, que actividades debe realizar e coñecer a súa posible produtividade. Polo tanto, este traballo supón un paso máis na optimización do proceso productivo, así como na toma de decisións asociadas a el; como pode ser a elección entre distintas técnicas de traballo, podendo escoller aquela que máis se axeite aos seus requisitos específicos.
Galicia é a principal produtora de castaña a nivel nacional, polo que para avanzar cara a profesionalización do sector é fundamental a optimización e organización do traballo, así como na maximización da marxe económica de dita actividade. Neste sentido, cobra especial relevancia o emprego de ferramentas que faciliten o traballo dos produtores. Unha de estas ferramentas son os modelos técnico económicos, os cales permiten coñecer o conxunto de actividades que conforman o proceso produtivo do ben a producir, así como os custos que implica a execución de ditas actividades. . Para contribuír neste proceso, e á falta dun modelo específico aplicado ás condicións concretas do territorio galego, neste estudo técnico realizouse unha exhaustiva revisión bibliográfica, así como o establecemento en campo dun deseño experimental, co fin de caracterizar e cuantificar tanto os rendementos como os custos das actividades que conforman o proceso produtivo da obtención de castaña para froito. En base a información recopilada na revisión bibliográfica, e en combinación coas medicións efectuadas en campo, creáronse unidades de obra especificas, as cales permiten cuantificar os custos correspondentes a cada etapa, así como a dedicación necesaria dun traballador para levar os traballos a cabo. Coa súa implementación nun modelo técnico económico, logrouse a posibilidade de simular, en base á casuística particular de cada usuario, que actividades debe realizar e coñecer a súa posible produtividade. Polo tanto, este traballo supón un paso máis na optimización do proceso productivo, así como na toma de decisións asociadas a el; como pode ser a elección entre distintas técnicas de traballo, podendo escoller aquela que máis se axeite aos seus requisitos específicos.
Dirección
MAREY PEREZ, MANUEL FRANCISCO (Titoría)
López Álvarez, Oscar Cotitoría
MAREY PEREZ, MANUEL FRANCISCO (Titoría)
López Álvarez, Oscar Cotitoría
Tribunal
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
DIAZ VARELA, EMILIO RAFAEL (Secretario/a)
RODRIGUEZ RUIZ, JOEL (Vogal)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
DIAZ VARELA, EMILIO RAFAEL (Secretario/a)
RODRIGUEZ RUIZ, JOEL (Vogal)
Estudo para a elaboración dun modelo técnico económico para explotacións apícolas en Galicia
Autoría
I.M.S.
Máster Universitario en Enxeñaría Agronómica
I.M.S.
Máster Universitario en Enxeñaría Agronómica
Data da defensa
03.02.2026 12:00
03.02.2026 12:00
Resumo
A apicultura desempeña un papel fundamental, tanto desde o punto de vista ambiental, como social e económico, especialmente nas áreas rurais. En Galicia, esta actividade presenta unha longa tradición histórica e, na actualidade, o sector está conformado na súa maioría por explotacións estantes de pequeno a medio tamaño e cun baixo nivel de profesionalización. Neste traballo desenvólvese un modelo técnico económico de produción apícola orientado á elaboración de mel, co obxectivo de avaliar a viabilidade de proxectos e decisións relacionadas coas prácticas de manexo das explotacións. Este modelo baséase nos procesos produtivos definidos para a xestión de colmeas e no emprego de unidades de obra elaboradas a partir de información actualizada sobre prezos de mercado, obtendo como resultado os custos en función das actividades executadas e o custo unitario por quilogramo de mel producido. Para a súa validación, empregáronse datos obtidos a través dunha enquisa dirixida a apicultores galegos, da que se compilaron un total de 70 respostas válidas, e que permitiron caracterizar a estrutura produtiva das explotacións galegas. Os resultados evidencian que os custos unitarios están fortemente condicionados pola produtividade por colmea, xa que a maior parte dos traballos en apiario contabilízanse por número de colmeas. Obsérvase, ademais, que a posta en marcha das explotacións de maior tamaño ten lugar de xeito progresivo, non se recollen explotacións profesionais de recente creación, debido á elevada inversión inicial asociada á adquisición de material vivo. Este estudo achega unha ferramenta útil para cuantificar os custos de manexo asociados á produción de mel en relación á realidade produtiva de Galicia.
A apicultura desempeña un papel fundamental, tanto desde o punto de vista ambiental, como social e económico, especialmente nas áreas rurais. En Galicia, esta actividade presenta unha longa tradición histórica e, na actualidade, o sector está conformado na súa maioría por explotacións estantes de pequeno a medio tamaño e cun baixo nivel de profesionalización. Neste traballo desenvólvese un modelo técnico económico de produción apícola orientado á elaboración de mel, co obxectivo de avaliar a viabilidade de proxectos e decisións relacionadas coas prácticas de manexo das explotacións. Este modelo baséase nos procesos produtivos definidos para a xestión de colmeas e no emprego de unidades de obra elaboradas a partir de información actualizada sobre prezos de mercado, obtendo como resultado os custos en función das actividades executadas e o custo unitario por quilogramo de mel producido. Para a súa validación, empregáronse datos obtidos a través dunha enquisa dirixida a apicultores galegos, da que se compilaron un total de 70 respostas válidas, e que permitiron caracterizar a estrutura produtiva das explotacións galegas. Os resultados evidencian que os custos unitarios están fortemente condicionados pola produtividade por colmea, xa que a maior parte dos traballos en apiario contabilízanse por número de colmeas. Obsérvase, ademais, que a posta en marcha das explotacións de maior tamaño ten lugar de xeito progresivo, non se recollen explotacións profesionais de recente creación, debido á elevada inversión inicial asociada á adquisición de material vivo. Este estudo achega unha ferramenta útil para cuantificar os custos de manexo asociados á produción de mel en relación á realidade produtiva de Galicia.
Dirección
MAREY PEREZ, MANUEL FRANCISCO (Titoría)
López Álvarez, Oscar Cotitoría
MAREY PEREZ, MANUEL FRANCISCO (Titoría)
López Álvarez, Oscar Cotitoría
Tribunal
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Coordinador)
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Presidente/a)
CUESTA GARCIA, TOMAS SERAFIN (Secretario/a)
VAZQUEZ GONZALEZ, IBAN (Vogal)
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Coordinador)
RODRIGUEZ RODRIGUEZ, MANUEL RAMIRO (Presidente/a)
CUESTA GARCIA, TOMAS SERAFIN (Secretario/a)
VAZQUEZ GONZALEZ, IBAN (Vogal)
Estudo de alternativas metodolóxicas para a determinación de liñas base de carbono para proxectos de xestión forestal mellorada en base a Proxectos de Ordenación de Montes.
Autoría
A.M.G.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
A.M.G.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
Data da defensa
04.02.2026 11:15
04.02.2026 11:15
Resumo
Os mercados de carbono baséanse na compensación de emisións de gases de efecto invernadoiro mediante proxectos que logran un secuestro neto de carbono ou reducen emisións respecto a un escenario sen proxecto. Historicamente, estas iniciativas centráronse na reforestación de áreas previamente deforestadas. Despois da Conferencia das Partes de Bali, o enfoque ampliouse cara proxectos de xestión forestal mellorada (IFM), orientados a reducir emisións netas ou aumentar a captura de carbono en masas forestais existentes. Posteriormente, tras a Conferencia de París, os IFM pódense desenvolver en países do Anexo II do Protocolo de Kioto, incrementando a necesidade de ter ferramentas adecuadas para a súa correcta implementación. Neste marco, os Proxectos de Ordenación de Montes (POM) son fundamentais, pois reflexan a xestión forestal a longo prazo e poden permitir establecer a liña base de carbono (LBC). O obxectivo deste traballo foi identificar os contidos mínimos que deben incluír os POM para establecer dita LBC e asegurar a adicionalidade na captura de carbono. Para isto, empregáronse os POM de seis Montes Veciñais en Man Común (MVMC) situados na provincia da Coruña e nos cales se realizou unha análise técnica. Os resultados mostraron que a LBC non se puido establecer a escala rodal, sendo preciso facela a nivel monte debido á carencia de datos de inventario e do índice de sitio. A LBC estimouse de acordo co modelo silvícola PP2 e coa biomasa arbórea aérea total estimada para cada MVMC. A partir de isto propúxose atrasar as claras e a quenda de corta para aumentar a adicionalidade, obtendo resultados positivos. Finalmente, concluíuse que unha xestión forestal adecuada debe considerar a rotación óptima segundo a produtividade do sitio e maximizar a vida útil dos produtos madeireiros para optimizar simultaneamente a produción forestal e a absorción de carbono.
Os mercados de carbono baséanse na compensación de emisións de gases de efecto invernadoiro mediante proxectos que logran un secuestro neto de carbono ou reducen emisións respecto a un escenario sen proxecto. Historicamente, estas iniciativas centráronse na reforestación de áreas previamente deforestadas. Despois da Conferencia das Partes de Bali, o enfoque ampliouse cara proxectos de xestión forestal mellorada (IFM), orientados a reducir emisións netas ou aumentar a captura de carbono en masas forestais existentes. Posteriormente, tras a Conferencia de París, os IFM pódense desenvolver en países do Anexo II do Protocolo de Kioto, incrementando a necesidade de ter ferramentas adecuadas para a súa correcta implementación. Neste marco, os Proxectos de Ordenación de Montes (POM) son fundamentais, pois reflexan a xestión forestal a longo prazo e poden permitir establecer a liña base de carbono (LBC). O obxectivo deste traballo foi identificar os contidos mínimos que deben incluír os POM para establecer dita LBC e asegurar a adicionalidade na captura de carbono. Para isto, empregáronse os POM de seis Montes Veciñais en Man Común (MVMC) situados na provincia da Coruña e nos cales se realizou unha análise técnica. Os resultados mostraron que a LBC non se puido establecer a escala rodal, sendo preciso facela a nivel monte debido á carencia de datos de inventario e do índice de sitio. A LBC estimouse de acordo co modelo silvícola PP2 e coa biomasa arbórea aérea total estimada para cada MVMC. A partir de isto propúxose atrasar as claras e a quenda de corta para aumentar a adicionalidade, obtendo resultados positivos. Finalmente, concluíuse que unha xestión forestal adecuada debe considerar a rotación óptima segundo a produtividade do sitio e maximizar a vida útil dos produtos madeireiros para optimizar simultaneamente a produción forestal e a absorción de carbono.
Dirección
ALVAREZ RODRIGUEZ, ESPERANZA (Titoría)
RODRIGUEZ RUIZ, JOEL Cotitoría
ALVAREZ RODRIGUEZ, ESPERANZA (Titoría)
RODRIGUEZ RUIZ, JOEL Cotitoría
Tribunal
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
Rojo Alboreca, Alberto (Secretario/a)
BARREIRO BUJÁN, ANA ISABEL (Vogal)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
Rojo Alboreca, Alberto (Secretario/a)
BARREIRO BUJÁN, ANA ISABEL (Vogal)
Influenza da cuberta vexetal nas propiedades do solo: química do Al e actividade microbiana
Autoría
A.O.C.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
A.O.C.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
Data da defensa
04.02.2026 10:30
04.02.2026 10:30
Resumo
No occidente de Asturias, o val e as serras da conca do río Navia, constitúen unha zona de marcada ruralidad, onde a poboación activa está estreitamente vinculada ao sector primario. Nesta área son frecuentes as paisaxes en mosaico, conformadas principalmente por coberturas forestais (bosque, matogueiras, e plantacións forestais), e zonas agrícolas, sobre todo prados. No presente TFM, analízanse as características de distintos solos da zona de estudo baixo distintas cubertas vexetais: prado, matogueira, robledal, piñeiro silvestre e piñeiro radiata, desenvoltos sobre lousa. O obxectivo é coñecer a influencia das distintas cubertas vexetais e da súa xestión en diferentes parámetros do solo. Para iso, realízanse as análises xerais dos solos, fraccionamento do Al en fase sólida, determinándose tamén o Al e a materia orgánica en disolución e parámetros biolóxicos vinculados coa actividade microbiana. Os solos analizados son acedos (pH por baixo de 5), ricos en Al, con alto contido de materia orgánica (maior 7%) e de baixa fertilidade. A homoxeneidade destes parámetros entre os distintos solos podería explicar as escasas diferenzas significativas obtidas na maioría dos parámetros. Unicamente os solos de prado presentan valores significativamente máis altos de Ca, CICe e P dispoñible xunto con menores contidos de Al cambiable e menor saturación de Al, o que se atribúe á aplicación de cal granulada cada 5 anos. En todos os casos, o aluminio está maioritariamente ligado á materia orgánica (Alp), predominando os complexos de forte estabilidade (Alpcu). En conxunto, os resultados indican unha ausencia de relación significativa entre as distintas cubertas vexetais estudadas e as propiedades físicoquímicas e biolóxicas dos chans que as sustentan.
No occidente de Asturias, o val e as serras da conca do río Navia, constitúen unha zona de marcada ruralidad, onde a poboación activa está estreitamente vinculada ao sector primario. Nesta área son frecuentes as paisaxes en mosaico, conformadas principalmente por coberturas forestais (bosque, matogueiras, e plantacións forestais), e zonas agrícolas, sobre todo prados. No presente TFM, analízanse as características de distintos solos da zona de estudo baixo distintas cubertas vexetais: prado, matogueira, robledal, piñeiro silvestre e piñeiro radiata, desenvoltos sobre lousa. O obxectivo é coñecer a influencia das distintas cubertas vexetais e da súa xestión en diferentes parámetros do solo. Para iso, realízanse as análises xerais dos solos, fraccionamento do Al en fase sólida, determinándose tamén o Al e a materia orgánica en disolución e parámetros biolóxicos vinculados coa actividade microbiana. Os solos analizados son acedos (pH por baixo de 5), ricos en Al, con alto contido de materia orgánica (maior 7%) e de baixa fertilidade. A homoxeneidade destes parámetros entre os distintos solos podería explicar as escasas diferenzas significativas obtidas na maioría dos parámetros. Unicamente os solos de prado presentan valores significativamente máis altos de Ca, CICe e P dispoñible xunto con menores contidos de Al cambiable e menor saturación de Al, o que se atribúe á aplicación de cal granulada cada 5 anos. En todos os casos, o aluminio está maioritariamente ligado á materia orgánica (Alp), predominando os complexos de forte estabilidade (Alpcu). En conxunto, os resultados indican unha ausencia de relación significativa entre as distintas cubertas vexetais estudadas e as propiedades físicoquímicas e biolóxicas dos chans que as sustentan.
Dirección
ALVAREZ RODRIGUEZ, ESPERANZA (Titoría)
FERNANDEZ SANJURJO, MARIA JOSEFA Cotitoría
BARREIRO BUJÁN, ANA ISABEL Cotitoría
ALVAREZ RODRIGUEZ, ESPERANZA (Titoría)
FERNANDEZ SANJURJO, MARIA JOSEFA Cotitoría
BARREIRO BUJÁN, ANA ISABEL Cotitoría
Tribunal
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
RODRIGUEZ RUIZ, JOEL (Secretario/a)
CARRAL VILARIÑO, EMILIO V. (Vogal)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
RODRIGUEZ RUIZ, JOEL (Secretario/a)
CARRAL VILARIÑO, EMILIO V. (Vogal)
Análise das propiedades físicas de madeira madura de eucalyptus globulus labill. E a súa influencia na maduración de caldos mediante o uso de diferentes estelas
Autoría
H.R.R.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
H.R.R.
Máster Universitario en Enxeñaría de Montes
Data da defensa
04.02.2026 09:45
04.02.2026 09:45
Resumo
A presenza de Eucalyptus globulus Labill. no noroeste peninsular constitúe unha realidade forestal de innegable relevancia socioeconómica. Non obstante, a xestión destas masas xera un gran volume de madeira madura que, debido á súa duraminización, atopa limitacións para a súa integración na industria da celulosa. Isto provoca unha valorización deficiente da materia prima, o que expón o desafío urxente de explorar novos nichos de mercado que acheguen un alto valor engadido. A presente investigación determina a aptitude tecnolóxica e enolóxica de Eucalyptus globulus Labill. maduro. A metodoloxía experimental abordou dúas liñas de traballo complementarias, a caracterización física de 335 probetas baixo normativa UNE e a avaliación da cinética de interacción da madeira co viño mediante un ensaio de contacto con diferentes formatos de chips durante 90 días. Os resultados da caracterización física definen unha madeira de alta densidade, cun valor medio de 0,65 g/cm3 (ascendendo a 0,79 g/cm3 ao 12% de humidade). Asemade, rexistrouse unha contracción volumétrica media do 17,75% e un coeficiente de nerviosismo de 1,66, parámetros que, condicionan o seu uso en tonelería tradicional por esixencias de secado. No eido químico, a interacción coa madeira induciu unha profunda transformación da matriz do viño. Tras 90 días, os tratamentos cunha dose máis elevada (estelas 10 g/L) incrementaron o Índice de Polifenois Totais e a Intensidade Colorante nun 54% e 56% fronte ao viño control, consumindo significativamente SO2 libre e confirmando unha cinética de extracción rápida e potente. Este estudo conclúe que o Eucalyptus globulus Labill. maduro, considerado un subproduto, representa unha alternativa posible para o envellecemento de viños. Os datos obtidos avalan a súa viabilidade técnica, ofrecéndolle ao sector vinícola unha oportunidade para diversificar os seus aproveitamentos cara a mercados innovadores.
A presenza de Eucalyptus globulus Labill. no noroeste peninsular constitúe unha realidade forestal de innegable relevancia socioeconómica. Non obstante, a xestión destas masas xera un gran volume de madeira madura que, debido á súa duraminización, atopa limitacións para a súa integración na industria da celulosa. Isto provoca unha valorización deficiente da materia prima, o que expón o desafío urxente de explorar novos nichos de mercado que acheguen un alto valor engadido. A presente investigación determina a aptitude tecnolóxica e enolóxica de Eucalyptus globulus Labill. maduro. A metodoloxía experimental abordou dúas liñas de traballo complementarias, a caracterización física de 335 probetas baixo normativa UNE e a avaliación da cinética de interacción da madeira co viño mediante un ensaio de contacto con diferentes formatos de chips durante 90 días. Os resultados da caracterización física definen unha madeira de alta densidade, cun valor medio de 0,65 g/cm3 (ascendendo a 0,79 g/cm3 ao 12% de humidade). Asemade, rexistrouse unha contracción volumétrica media do 17,75% e un coeficiente de nerviosismo de 1,66, parámetros que, condicionan o seu uso en tonelería tradicional por esixencias de secado. No eido químico, a interacción coa madeira induciu unha profunda transformación da matriz do viño. Tras 90 días, os tratamentos cunha dose máis elevada (estelas 10 g/L) incrementaron o Índice de Polifenois Totais e a Intensidade Colorante nun 54% e 56% fronte ao viño control, consumindo significativamente SO2 libre e confirmando unha cinética de extracción rápida e potente. Este estudo conclúe que o Eucalyptus globulus Labill. maduro, considerado un subproduto, representa unha alternativa posible para o envellecemento de viños. Os datos obtidos avalan a súa viabilidade técnica, ofrecéndolle ao sector vinícola unha oportunidade para diversificar os seus aproveitamentos cara a mercados innovadores.
Dirección
DIAZ-MAROTO HIDALGO, IGNACIO JAVIER (Titoría)
CONDE FERNANDEZ, ADRIANA Cotitoría
DIAZ-MAROTO HIDALGO, IGNACIO JAVIER (Titoría)
CONDE FERNANDEZ, ADRIANA Cotitoría
Tribunal
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
Riesco Muñoz, Guillermo (Secretario/a)
GUAITA FERNANDEZ, MANUEL (Vogal)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Coordinador)
PEREZ CRUZADO, CESAR (Presidente/a)
Riesco Muñoz, Guillermo (Secretario/a)
GUAITA FERNANDEZ, MANUEL (Vogal)