Créditos ECTS Créditos ECTS: 6
Horas ECTS Criterios/Memorias Traballo do Alumno/a ECTS: 99 Horas de Titorías: 3 Clase Expositiva: 24 Clase Interactiva: 24 Total: 150
Linguas de docencia Galego (0.00%)
Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007 - 822/2021
Centro Facultade de Ciencias da Comunicación
Convocatoria: Segundo semestre
Docencia: Sen docencia (En extinción)
Matrícula: Non matriculable (Só plans en extinción)
Abordar os xéneros audiovisuais nunha dobre dimensión: ficción e documental; particularmente os seus códigos estéticos en relación coa teoría dos xéneros. A partires do cal tratarase de recoñecer as posteriores hibridacións -segundo Genette- interxenéricas entre ambas modalidades. A análise do material audiovisual paradigmático en cada caso será o obxectivo fixado para a parte práctica.
NOTA IMPORTANTE: Os alumnos/as matriculados/as nesta materia non teñen dereito a docencia desde o curso 2022-2023 por estar extinguida a asignatura. Só teñen dereito a exame de acordo cos contidos do programa que se impartiu no curso 2021-2022.
TEMA 1. DEFINICIÓN DE DOCUMENTAL. UNHA COMUNIDADE DE PRACTICANTES. UNHA PRÁCTICA INSTITUCIONAL. UN CORPUS DE TEXTOS. UNHA CIRCUNSCRICIÓN DE ESPECTADORES. O ESPAZO ÉTICO NO DOCUMENTAL. O LUGAR DO REALIZADOR. A MIRADA NO DOCUMENTAL.
TEMA 2. MODALIDADES DOCUMENTAIS DE REPRESENTACIÓN. MODALIDADE EXPOSITIVA. MODALIDADE DE OBSERVACIÓN. MODALIDADE INTERACTIVA. MODALIDADE REFLEXIVA. MODALIDADE PERFORMATIVA. MODALIDADE POÉTICA.
Modelos de films para analizar:
Nanuk of the North (Robert Flaherty, 1922).
Serie Why We Fight (supervisión de Frank Capra, 1943-1945)
Lle sand deas bêtes (Georges Franju, 1948)
Chronique d'un été (Jean Rouch, Edgar Morin, 1961).
High School (Frederick Wiseman, 1968)
The Thin Blue Line (Errol Morris, 1988).
Sans Soleil (Chris Marker, 1982)
Lles glaneurs et a glaneuse (Agnés Vardá, 2000).
TEMA 3. POSTVERITÉ. DOCUMENTAL CONTEMPORÁNEO: CINEMA DE NON FICCIÓN. ALGUNHAS NOTAS SOBRE O DOCUMENTAL MODERNO. A REIVENCIÓN DO DOCUMENTAL. DOCUMENTIRAS: O FAKE. CARA A UN CINEMA DE ENSAIO.
Modelos de films para analizar:
Fraude (Orson Welles, 1975).
Histoire(s) du cinéma (Jean Luc Godard, 1988-1998)
Roger and me (Michel Moore, 1989).
Nobody Bussines (Alan Berliner, 1999).
TEMA 4. O DOCUMENTAL EN ESPAÑA. As HURDES (LUÍS BUÑUEL). A GUERRA CIVIL: DOCUMENTAL E NOTICIARIO BÉLICO. NON-DO. O DOCUMENTAL CONTEMPORÁNEO. BASILIO MARTÍN PATINO. JOAQUÍN JORDÁ. VICTOR ERICE. JOSÉ LUIS GUERÍN. RAZOABLES PEGADAS DOCUMENTAIS 2000-2016: UN VARIADO, FERTIL E ALENTADOR PANORAMA.
TEMA 5. TEORÍAS LITERARIAS E XÉNEROS CINEMATOGRÁFICOS. TEORÍA E HISTORIA DOS XÉNEROS: UN TERRITORIO AMBIGUO E TORTUOSO. UN MODELO SINTACTICO-SEMÁNTICO-PRAGMÁTICO.
TEMA 6. O XURDIMENTO HISTÓRICO DOS XÉNEROS CINEMATOGRÁFICOS E O seu DESENVOLVEMENTO NO SEO DO SISTEMA DE ESTUDOS HOLLYWOODIENSE. EVOLUCIÓN POSTERIOR Á SEGUNDA GUERRA MUNDIAL. O WESTERN, A NARRACIÓN MÍTICA E A HISTORIA. A dilixencia; O home do oeste A COMEDIA. Charles Chaplin. To be or not to be. Frank Capra. O FANTÁSTICO E As súas VARIANTES. Drácula(s). Cando o destino alcáncenos. O MUSICAL. CRIME MOVIES. Gilda/Perdición. Alfred Hitchcock. O MELODRAMA E A FERIDA DO TEMPO. OUTROS XÉNEROS. O FILME BÉLICO. ACCIÓN-AVENTURA. BIOPIC.
TEMA 7. TEORÍA E HISTORIA DOS XÉNEROS EN RADIO E TELEVISIÓN. FICCIÓN TELEVISIVA. Alfred Hitchcock Presents. Os XÉNEROS RADIOFÓNICOS.
BÁSICA.
Altman, Rick (2000) Los géneros cinematográficos. Barcelona: Paidós
Breschand, Jean. (2004). El documental: la otra cara del cine, Barcelona: Paidós.*
Nichols, Bill. (1997). La representación de la realidad, Barcelona: Paidós..
*Lectura obrigatoria.
COMPLEMENTARIA
COMPLEMENTARIA
Aumont, Jacques, Marie, Michel e Vernet, Marc. (1985) Estética del cine. Barcelona: Paidós.
Aumont, Jacques e Marie, Michel. (1990). Análisis del film. Barcelona: Paidós.
Bazin, André. (1996). ¿Qué es el cine? Madrid: Rialp.
BettetiniI, Gianfranco. (1977). Producción significante y puesta en escena. Barcelona: Gustavo Gili.
Bordwell, David e Thompson, Kristin (1995). El arte cinematográfico. Barcelona: Paidós.
Bordwell, David, Thompson, Kristin e Staiger, Janet. (1997) El cine clásico de Hollywood. Estilo y modo de producción hasta 1960. Barcelona: Paidós.
Burch, Noël (1970). Praxis del cine. Madrid: Fundamentos.
Burch, Nöel. (1982). Pour un observateur lontain. Forme et signification dans le cinéma japonais. París: Cahiers du cinéma-Gallimard.
Burch, Nöel (1986). El tragaluz del infinito. Madrid: Cátedra.
Casetti, Francesco. (1989). El film y su espectador. Madrid: Cátedra.
Casetti, Francesco. (1995). Teorías del cine. Madrid: Cátedra.
Castro de Paz, José Luis. (1999). El surgimiento del telefilm. Barcelona: Paidós.
Castro de Paz, José Luis. (1999) Vértigo/De entre los muertos. Barcelona: Paidós.
Costa, Antonio. (1990). Saber ver el cine. Barcelona: Paidós.
Deleuze, Gilles. (1984). La imagen-movimiento. Estudios sobre cine 1. Barcelona: Paidós.
Deleuze, Gilles. (1987). La imagen tiempo. Estudios sobre cine 2. Barcelona: Paidós.
Jost, François. (2002). El ojo-cámara. Entre el film y la novela. Buenos Aires: Catálogos.
Jost, François & Gaudreault, André. (1995). El relato cinematográfico. Barcelona: Paidós.
Mitry, Jean. (1978). Estética y psicología del cine. México: Siglo XXI.
Reisz, Karel & Millar, Gavin,. (2003). Técnica del montaje cinematográfico. Barcelona: Plot.
Trufffaut, François. (1974). El cine según Hitchcock. Madrid: Alianza.
Zunzunegui, Santos (1989). Pensar la imagen. Madrid: Cátedra.
Zunzunegui, Santos. (1994). Paisajes de la forma: ejercicios de análisis de la imagen. Madrid: Cátedra.
Zunzunegui, Santos. (1996) La mirada cercana. Microanálisis fílmico. Barcelona: Paidós: 1996.
Aínda que aparentemente secundario e periférico en relación cunha historia básica do cinema, maltratado industrial e teoricamente durante boa parte do século pasado, o documental representa en xeral un marco importantísimo na historia do estilo cinematográfico e mesmo, nalgúns casos, no ámbito industrial. Presenta á vez, e con todo, moitos problemas metodolóxicos e pragmáticos para a súa análise textual e histórica. Moitos documentais, de feito, nunca se viron en salas de cinema convencionais. A materia axuda ao alumno para asumir que o documental presenta unhas posicións textuais diferentes ás do cinema de ficción que afectan a dispositivos formais, estilísticos e de enunciación. O tratamento formal das imaxes e o son en relación co mostrado produce modelos históricos diferentes, e isto maniféstase en estratexias concretas de selección, montaxe e posta en escena que distinguen o documental como un modelo distinto ao do cinema de ficción. Trátase pois de aproximarse a un dos máis fascinantes territorios fílmicos, aquel que, partindo do chamado domumental clásico (de Flaherty a Grierson...) e atravesando a modernidade (de Rouch e Wiseman a Claude Lanzmann...) acabará no seu período de maior autoconciencia e reflexividad por facer chocar "documental" e "ficción" -por máis que resulte arduo e complexo a definición teórica de ambos os conceptos no noso ámbito- ofrecendo suxestivas experiencias que, a falta de ulteriores axustes, poderiamos cualificar como documentais subxectivos, cinema-poemas, falsos documentais, films-ensaio, películas de ?metraxe atopada?, etc. Estas e outras cuestións (a transcendencia e evolución do documental social e político desde os anos sesenta, o extraordinario interese do documental español, o NON-DO e a súa repercusión no imaxinario do público popular, etc.) serán obxecto de estudo na materia.
No terreo da ficción, a materia tratará de aproximar ao alumno unha visión panorámica dos xéneros cinematográficos (e, en menor medida, televisivos) atendendo á súa evolución histórica, para lubricar a súa capacidade creativa e alargar a perspectiva cultural dos futuros narradores audiovisuais, así como a permitirlles inserir as prácticas contemporáneas no interior de tradicións culturais de amplo desenvolvemento temporal, transitando productivamente polas diferentes metodoloxías que se aproximaron con rigor á análise do texto audiovisual como xénero, sen esquecer por iso a súa dimensión poética.
5.5.1.5.1 BÁSICAS E XENERAIS
CB2 - Que os estudantes saiban aplicar os seus coñecementos ao seu traballo ou vocación dunha forma profesional e posúan as competencias que adoitan demostrarse por medio da elaboración e defensa de argumentos e a resolución de problemas dentro da súa área de estudo
CB3 - Que os estudantes teñan a capacidade de reunir e interpretar datos relevantes (normalmente dentro da súa área de estudo) para emitir xuízos que inclúan unha reflexión sobre temas relevantes de índole social, científica ou ética
CB4 - Que os estudantes poidan transmitir información, ideas, problemas e solucións a un público tanto especializado como non especializado
CB5 - Que os estudantes desenvolvan aquelas habilidades de aprendizaxe necesarias para emprender estudos posteriores cun alto grado de autonomía
CG1 - Competencia contextual básica de orde transdisciplinar
CG2 - Competencia contextual para situar a comuniación audiovisual na sociedade da información
CG3 - Competencia para exercer a profesión con ética profesional e compromiso cívico
5.5.1.5.2 TRANSVERSALES
CT01 - Capacidade de organización e planificación
CT02 - Capacidade de xestión da información
CT03 - Traballo en equipo
CT04 - Aprendizaxe autónoma
CT05 - Creatividade
CT06 - Iniciativa e espírito emprendedor
CT07 - Coñecementos básicos da profesión
5.5.1.5.3 ESPECÍFICAS
CE17 - Coñecer as técnicas de análises de produtos televisivos e cinematográficos
CE18 - Capacitar para a dirección de documentales audiovisuales
CE19 - Coñecer o marco histórico no que se desenvolveron os medios audiovisuales
NOTA IMPORTANTE: Os alumnos/as matriculados/as nesta materia non teñen dereito a docencia desde o curso 2022-2023 por estar extinguida a asignatura. Só teñen dereito a exame de acordo cos contidos do programa que se impartiu no curso 2021-2022.
Sistema de avaliación: NOTA IMPORTANTE: Os alumnos/as matriculados/as nesta materia non teñen dereito a docencia por estar extinguida a materia. Só teñen dereito a ser avaliados de acordo con os contidos do programa que se impartiu no curso con docencia. O sistema de avaliación que se aplicará no curso 2023-2024 será unha proba final (100% da nota), que se celebrará na data oficial establecida polo centro, e na que o alumnado deberá demostrar coñecementos teóricos e prácticos sobre a materia.
Jose Luis Castro De Paz
- Departamento
- Ciencias da Comunicación
- Área
- Comunicación Audiovisual e Publicidade
- Teléfono
- 881816546
- Correo electrónico
- joseluis.castro [at] usc.es
- Categoría
- Profesor/a: Catedrático/a de Universidade
| 23.05.2024 10:00-14:00 | Grupo de exame | Aula 7 |
| 27.06.2024 10:00-14:00 | Grupo de exame | Aula 5 |
| Docente | Idioma |
|---|---|
| CASTRO DE PAZ, JOSE LUIS | Castelán |